يا آنكه از جانب خداست يا از جانب بندگان يا از جانب خدا وبندگان جميعا پس اگر باشد از از جانب خدا پس بندگان از آن بيگناه باشند واگر باشد از جانب خدا وبندگان با هم پس ايشان دو شريك باشند يكى از آن دو قوىتر از ديگر وجايز نيست شريك قوىتر را كه ستم كند شريك ضعيف‌تر را يا آنكه شركت كند با وى در گناه وتنها گذارد أو را در عقوبت پس باقي نماند الا آنكه باشد گناهان از بندگان پس برخاست أبو حنيفة وبوسيد ميان دو چشم أو وگفت تو پسر رسول خدائى بحق باب دوّم ودر آن پانزده فصل است فصل اوّل در فضل پيغمبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلم ( 1 ) فرموده است خداى تبارك وتعالى در سوره آل عمران لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ يعنى هر آينه بتحقيق كه منت نهاد خداى تعالى بر مؤمنين چون فرستاد در ميان ايشان پيغمبرى از جنس ايشان كه ميخواند بر ايشان آياتهاى خدا وأو پاك ميگرداند ايشان را وتعليم ميكرد ايشان را قرآن وكتاب وحديث بدرستى كه بودند مردمان پيش از فرستادن پيغمبر در گمراهى ظاهر وروشن ( 2 ) حديث كرد ما را محمد بن علي بن ماجيلويه ره گفت حديث كرد ما را عم من محمد بن أبي القاسم از أحمد بن هلال از فضل بن وكين از معمر بن راشد گفت شنيدم از امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه ميفرمود آمد مرد يهودي بخدمت پيغمبر صلّى اللَّه عليه وآله پس ايستاد پيش آن سرور وتيز نظر كرد بوى پس فرمود آن حضرت اى يهودي چيست حاجت تو گفت تو فاضلترى يا موسى بن عمران كه سخن گفت با وى خداى تعالى وفرو فرستاد بر وى عصا و